TID Chapter 4 .NC

ขาเรียวก้าวข้ามเบาะข้างคนขับ ย้ายมาคร่อมตักของชานยอลที่อยู่อีกฝั่งนึงแทน ชานยอลมองคนตัวเล็กตรงหน้าแล้วส่งยิ้มเย้ยๆไปให้  ยิ่งอีกคนท้าทาย แบคฮยอนยิ่งอยากจะเอาชนะ ชนะความหยิ่งทะนงหลงตัวเอง และปากร้ายๆ ของชานยอล....

ปากอิ่มเริ่มพรมจูบหนักๆไปทั่วใบหน้าคม ไล้ไปเรื่อยๆตามสันกรามได้รูปที่ดูดีราวกับถูกช่างฝีมือดีปั้นแต่งต่ำลงที่ลำคอแกร่ง  ก่อนจะดูดเบาๆที่ลูกกระเดือกแหลมกลางลำคออย่างจงใจ  สาดส่งสายตาออดอ้อนและยั่วยวนไปให้สุดฤทธิ์   แต่ชานยอลกลับไม่สนใจร่างบางเลยแม้แต่น้อย ใบหน้าหล่อเหลาหันกลับไปกดรับโทรศัพท์ หน้าตาเฉย ปล่อยให้คนตัวเล็กที่อยู่บนตักดีดดิ้นอย่างไม่พอใจ...

เมินฉันหรอ!!!...มันยังเร็วไปร้อยปี ปาร์ค ชานยอล....!!!!

ร่างเล็กยอบกายลงสอดเอวบางเข้าไปที่หว่างขาของชานยอล   ถึงแม่จะทำเป็นไม่สนใจแต่ร่างสูงกลับกดลงเบาะให้อยู่ในท่าเอนหลังลงซะงั้น   แบคฮยอนใช้มือเรียวเลิกเสื้อยืดแขนกุดของชานยอลขึ้นเผยให้เห็นกล้ามหน้าทองเป็นลอนในแบบผู้ชาย ใบหน้าหวานก้มลงมาจนชิดหน้าท้องแกร่ง  ลากลิ้นร้อนไปตามลอนนูนเป็นลูกบนหน้าท้องน่าหลงไหล ปากอิ่มขมเม้นจนผิวขาวเป็นรอยแดงไปทั่ว

แสบนักนะแบคฮยอน.....  

แม้จะเริ่มเข้าแผนมาจนเกือบครึ่งแล้ว แต่ผลตอบรับนับว่าเกินความคาดหมายของร่างสูง  มือหน้ากดตัดสายที่กำลังโทรเข้ามาทิ้งไป แล้วแสร้งเอามาแนบหูกรอกเสียงทุ้มลงไปเหมือนกับกำลังคุยกับปลายสายจริงๆ  ......จะว่าเจ้าเล่ห์ก็คงจะไม่มากเกินไป....

“ฮัลโหล....นาอึลหรอ …..อืม จำได้สิ ”   ชานยอลยังคงเล่นตามบทไปเรื่อยๆ สอดแขนหนุนหัว เอนกายลงพิงเบาะนุ่มกรอกเสียงทุ้มคุยกับปลายสาย (ปลอมๆ) ที่โทรเข้ามา โดยไม่มีทีท่าว่าจะสนใจร่างเล็กที่กำลังเล่นซนกับหน้าท้องแกร่งของตัวเองเลยสักนิด

ตาเรียวมองค้อนคนด้านบนตาขวาง  ยิ่งได้ยินชื่อปลายสาย  ว่าเป็นผู้หญิงก็ยิ่งไม่พอใจ  เพราะเป็นสาวๆสินะ  ถึงต้องรีบรับขนาดนั้น  ไม่คิดจะสนใจฉันเลย.....มันน่าน้อยใจนะ   ไอ้เด็กหูกาง...!!

ด้วยนิสัยส่วนตัวที่เป็นคนไม่ยอมใครของร่างบาง  แบคฮยอนเลยยิ่งอยากเรียกร้องความสนใจมากขึ้นไปอีก เขาอยู่ตรงนี้แท้ๆ  แต่ชานยอลกลับสนใจผู้หญิงที่ไหนไม่รู้มากกว่าเขา  เรื่องอะไรเขาจะยอมล่ะ            บยอน แบคฮยอน ไม่ใช่นางเอกใสๆ ที่จะยอมถอยง่ายๆเวลาโดนพระเอกเมินหรอกนะ  เหอะ!!แบบนั้นมันโง่สิ้นดีเลย.....

.นิ้วเรียวสวยจัดการรูดซิปกางเกงยีนสีเข้มของชานยอลแล้วแหวกมันออก  ลิ้นเล็กแลบเลียริมฝีปากอิ่มของตัวเองอย่างชอบใจ เมื่อเห็นว่าส่วนกลางลำตัวของรุ่นน้องจอมขี้เก็ก กำลังพงาดดันกางเกงบ๊อกเซอร์ออกมาจนแทบจะทะลุ.? 

เป็นตั้งขนาดนี้....นายยังจะทำเมินฉันอยู่อีกหรอ ชานยอล....

คิ...แบบนี้ต้องแกล้ง...

“เด็กปากแข็ง ต้องโดนทำโทษ.....ใช่ไหม....ยอลน้อย  จุ๊บ!!”   กลีบปากร้อนกดจูบแผ่วเบาลงบนเนื้อผ้าบางที่กำลังปูดนูนขึ้นมา  ชานยอลลอบกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ไม่คิดว่าคนตัวเล็กจะจับได้เร็วขนาดนี้ เขาประเมินแบคฮยอนต่ำไปสินะ .....

“อุก....ฮ่า”  เสียงทุ้มครางออกมาอย่างเก็บไม่อยู่ เมื่อถูกเล็บคมครูดเข้าที่ส่วนกลางลำตัว  มือหนากำโทรศัพท์เครื่องหรูแน่น ในใจอยากจะเขวี้ยงมันทิ้งแล้วจับ คนตัวเล็กมาอ้าขาแล้วกระแทกให้มันรู้แล้วรู้รอดไป

เย็นไว้....ชานยอล....เย็นไว้.....นายต้องเป็นคนที่เหนือกว่า.....

ปลอบใจตัวเองให้เย็นลง  ระงับอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่าน  แต่ดูท่ามันคงไม่ได้ผลซะแล้วล่ะ ยิ่งพยายามข่มใจเท่าไร ร่างบางก็ยิ่งรุกหนักมากขึ้นไปอีก....

ร่างบางปลดกางเกงชั้นในของชานยอลออกหลวมๆเพื่อให้ ชานยอลน้อย (ที่ไม่น้อย) ได้ออกมาเผชิญโลกกว้าง  มือนิ่มกอบกุมชานยอลน้อยไว้ในมืออย่างทะนุทนอม แลบลิ้นเลียส่วนปลายหยักมนช้าๆ ดูดเบาๆเป็นการ กลั่นแกล้งคนตัวโต…..

“ชิส์....อ่าส์…..”  ร่างสูงกัดปากแน่นส่งเสียงคำรามในลำคอ เป็นระยะเมื่อ แบคฮยอนเริ่มกลืนกินชานยอลน้อย เข้าไปในโพรงปากนุ่มนิ่มนั้นช้าๆ  ในที่สุดความอดทนที่มีอยู่น้อยนิดของชานยอลเก็เป็นต้องขาดสะบั้นลง  มือหนาโยนโทรศัพท์เครื่องหรูทิ้งไปอย่างไม่ใยดี

…

ขานยอลเอื้อมมือไปลูบศรีษะทุยนั่นเบาๆ  เกลี่ยปอยผมหน้าม้าที่ตกลงมาออก เพื่อไม่ให้บดบังใบหน้าหวานของแบคฮยอน   

“อืม....จ๊วบ.....อืมม..”  เสียงหวานครางอึมในลำคอเป็นระยะ สลับกับการดูดกลืนแท่งร้อนนั่นเข้าปากอย่างเร่าร้อน ตาเรียวหวานเยิ้ม เอ่อคลอไปด้วยหยดน้ำใส ที่เกิดขึ้นเพราะแรงอารมณ์  ร่างบางเงยหน้ามองคนตัวโตอย่างยั่วยวน อ้าปากคายแท่งไอติมยักออก แล้วขยับมือรูดขึ้นลงอย่างชำนิชำนาน

“อึก....ฮ่า”   ใบหน้าหล่อเหลาเชิดหน้าคำรามอย่างสุดทน  มือเล็กกำส่วนหัวไว้แล้วควงวนอย่างสนุกสนาน ราวกำกำลังเล่นอยู่กับลูกบิดประตู  

“ซี๊ดดดด.....ยอล....อื้มมมม”   เสียงหวานครางเป็นซาวเอฟเฟคให้ร่างสูงที่กำลังหอบหายใจถี่รัวราวกับกำลังวิ่งมาราธอนระยะทางหลาย 10 กิโล อกแกร่งกระเพื่อมขึ้นลงเหมือนกำลังจะขาดใจ มือทั้งสองข้างกำแน่นจนเล็บแทบจิกลงไปในเนื้อ แยกเขี้ยวคำรามดังก้องไปทั่วรถคันหรู  ยิ่งมือนิ่มเริ่มเร่งจังหวะ ขึ้นเรื่อยๆ ประกอบกับเสียงครางหวานที่จงใจสร้างขึ้นเพื่อสร้างอารมณ์ร่วม  ทำเอาชานยอลเริ่มทนไม่ไหว….

“บะ....ฮะ.....อ้า...แฮ่กๆ”   เสร็จสิ้นภารกิจ ส่งชานยอลสู่สรวงสวรรค์

นิ้วเรียวสวยปาดน้ำเหนียวข้นที่เลอะอยู่บนหน้าท้องแกร่ง ส่งเข้าปากแล้วดูดลิ้มรสชาติมันซะเสียงดังลั่น

“อื้ม.....จ๊วบ!!.....ฮ่า…..รสชาติไม่ได้เรื่องเลยนะชานยอล”   คำพูดดูถูกดูแคลนถูกเอ่ยออกมาอย่างหน้าตาเฉย แถมยังยิ้มกวนประสาทให้เป็นการปิดท้ายอีกต่างหาก

มันน่านัก.......อยากสะโพกครากใช่ไหมห๊ะ..........แบคฮยอน!!!!!!

กลับไปเม้นด้วย   http://writer.dek-d.com/preawza007/writer/viewlongc.php?id=1058364&chapter=5